June 27, 2011

ರಿಂ ಝಿಂ ಗಿರೆ ಸಾವನ್...

ನಾನು ಹೀಗೆ ಬರೆಯುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಅದ್ಯಾರು ಖುಷಿಯಿಂದ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟು ಓದುತ್ತಾರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.ನಂಗೊತ್ತು, ಈಗಿನ ಜಮಾನದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಬಳಿಯಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೊಂದು-ಇಷ್ಟೊಂದು ಟೈಮ್ ಇಲ್ಲ! ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಯದ ಜೊತೆ ಹಠಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದೀವಿ.ಅದೆಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತೀವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಈಗೊಂದೆರಡು ತಿಂಗಳಾಯಿತು, ಯಾಕೋ ಬರೆಯಲು ಕುಂತಾಗಲೆಲ್ಲ ಬರೀ ಮಳೆಯದ್ದೇ ಕಾರುಬಾರು.ಪೆನ್ನು ಬೇರೆ ಪದಗಳನ್ನ ಹುಡುಕುವ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಮಳೆಯನ್ನ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಆನಂದಿಸತೊಡಗಿದೆ. ಮಳೆಯ ಜೊತೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ನೆನಪುಗಳನ್ನ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿರುವ ನನಗೆ ಪ್ರತೀ ಮಳೆ ಹನಿಯನ್ನೂ ಖುದ್ದಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ತವಕ. 
ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಮಳೆನಾಡನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಿ ಬರೋಣ, ಜೋತೆಯಾಗುತ್ತೀರಾ?  
      

June 14, 2011

ಒಂದಷ್ಟು...

ಮುಸ್ಸಂಜೆ.ಏನನ್ನೋ ಹೇಳಬೇಕು, ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತು ಯಾಕೋ ಮೌನವಾಗಿ ಕುಂತಿದೆ. ಹಾಳಾದ ದುನಿಯಾ ತುಂಬ  ನಿಷ್ಟುರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. 
ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಊಟ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಜಿನುಗುವಷ್ಟು ನಗು, ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹರಟೆ, ತುಂಬ ಇಷ್ಟವಾದವರ ಜೊತೆ ಹಾಗೆ ಒಂದು ತಣ್ಣನೆಯ ವಾಕ್, ಬಿಕೋ ಅನ್ನುತ್ತಿರುವ ನಮ್ಮೂರಿನ ವಾಲಿಬಾಲ್ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅದೇ ಹಳೆಯ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ- ನಮ್ಮೂರಿನ ಆ ಹಳೆಯ ಹುಲಿಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಒಂದು ವಾಲಿಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚ್, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತುಂಬ-ಅಂದರೆ ತುಂಬಾ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀನೇನೋ....
ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಮಲೆನಾಡ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ಬರಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.ಬದುಕಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯ ಸಿಕ್ಕರೂ ಸಿಕ್ಕೀತು.