April 25, 2012

My RoleModel

He is a born Engineer! ಹೌದು, ಆತನ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬ ಹೇಳಬೇಕಿದೆ. ತನ್ನ ಕಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಮನೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತ ಅವನೆದುರಿಗೆ ಇದ್ದದ್ದು ಬರೀ ಸವಾಲುಗಳೇ. 

ಆತನ ಲೆಕ್ಕ ತುಂಬ perfect . ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ ಆತ ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯೇ. ಪದವಿ ಅಂತ ಒಂದು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಆತ ಈವತ್ತು ಯಾವ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನೋ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾನರಿಯೆ.  ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ನನಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ಸತ್ಯ ಅದೊಂದೇ, ಆತನಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಪದವಿಯನ್ನೂ ಓದಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ನಂಗೊತ್ತು, He was helpless! ಆದರೆ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಆತ, ಯಾವ ಪದವಿ ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲು. Am I living his dream?! ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನ ಆತ ನಿಭಾಯಿಸುವ ರೀತಿ ನಾನಿನ್ನೂ ಕಲಿಯಬೇಕಿದೆ.ಅದೆಷ್ಟು ನಿಷ್ಠುರನೋ ಅಷ್ಟೇ ಆಪ್ತ ಕೂಡ. ಬಹುಷಃ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ನೊಗ ಹೊತ್ತಮೇಲಿಂದ ಆತ ಕಂಡಿದ್ದು ಬರೀ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನೇ. ಆತನ ತಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮನುಷ್ಯ. ಅಜ್ಜನನ್ನ ನಾನ್ಯಾವತ್ತೂ ಕ್ಷಮಿಸಲಾರೆ.

ಅಪ್ಪ ಯಾವತ್ತೂ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಜಾರಿಕೊಂಡವನಲ್ಲ.  ನನ್ನ ಶಾಲೆ ನನಗೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಪ್ಪ ನನಗೆ ಬದುಕಿನ ಸತ್ಯಗಳನ್ನ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ. ಅದು ಕನಸು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ವಯಸ್ಸು, ನನ್ನ ಟೀನೆಜಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ನನಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಆತನ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನ. ಅವುಗಳನ್ನ ಬಿಚ್ಚಿ ಓದಿದರೆ ಬರೀ ನೋವು, ಅವಮಾನಗಳೇ. ಅಪ್ಪನದು ಹೋರಾಟದ ಬದುಕು.  

ಆ ಹಳೆಯ ಮನೆಯ ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ದೀಪ ನನಗಿನ್ನೂ ಬೆಳಕು ನೀಡುತ್ತಿದೆ.My Role model can not be anybody, but my Dad!

April 2, 2012

ನನ್ನೊಳಗೆ

ನುಷ್ಯ ಸೋಲುವುದೇ ಆವಾಗ. ಯಶಸ್ಸು ತಲೆಗೆ ಹತ್ತಿದಾಗ.ಅದನ್ನ ಯಾವತ್ತೂ  ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡವನೇ ಬುಧ್ಧಿವಂತ. ತಲೆಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ಖತಂ.

ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ, ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಈ ಬ್ಲಾಗಿಂಗು , ಪೇಂಟಿಂಗ್, ಸಿಂಗಿಂಗು ಯಾವುದರಮೆಲೂ ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ಗುಂಗಿಲ್ಲ.ಎಲ್ಲ ಬತ್ತಿಹೋಗಿದೆ. ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆ ಬೇರೆ. ಯಾವುದೋ ಛತ್ರಿ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಆಚೆ ಛತ್ರಿ ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದಾಗ ಬರುವ ಸಣ್ಣ ಮಳೆಗಾಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ತವಕ. ಉತ್ಸಾಹ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯಬಹುದೇನೋ ಎನ್ನುವ ಆಸೆಯಷ್ಟೇ!

ಜಿಂದಗಿ ಒಂಥರಾ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದೆ.ಲಂಗು-ಲಗಾಮಿಲ್ಲದೆ.ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಈವತ್ತು ಯಾವ ವಾರ, ಡೇಟ್ ಯಾವುದಪ್ಪ ಅಂತ ನನ್ನ ಕೈಗಡಿಯಾರವನ್ನೋ, ಮೊಬೈಲನ್ನೋ ಇಲ್ಲ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ನನ್ನೊ ಕೇಳುವಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಉಧ್ಧಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಧೂಳು.ಮನೆಯೊಳಗೂ,ಹೊರಗೂ, ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರಬಹುದೇನೋ ಅಂತ ಸಂಶಯ!
ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಜೀವನೋತ್ಸಾಹ ಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗಬಹುದು? ನನ್ನೋಳಗಾ? ಇಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮೊಳಗಾ?