October 17, 2012

ತುಂಬ ದಿನಗಳ ನಂತರ

5.40, ಬೆಳಗಿನ ಮಬ್ಬು. ನಾನು ಖಾಯಂ ಆಗಿ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಆಗುವ ಜಾಗಕ್ಕಿಂತ 3-4 ಮೀಟರ್ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಸಣ್ಣನೆಯ ಜರ್ಕ್  ಹೊಡೆದು ನಿಂತಿತ್ತು ನನ್ನನ್ನ ಹೊತ್ತು ತಂದ ಅದೇ C9 ಬಸ್. ಅದೆಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತೋ ಕಾಣೆ, ಮಳೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ   ಶುರುವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತ್ತು . ಅಂತಹ ಆಹ್ಲಾದಕರ ವಾತಾವರಣವನ್ನ ಈ ಆರೇಳು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಮಿಸ್ಮಾಡಿಕೊಂಡೆನೋ !?

'ಶಾಲ್ಮಲಾ ನದಿ ಕಣಿವೆ ಸುರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶ', ಬಸ್ಸಿಂದ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿದ ಬೋರ್ಡ್ ಅದು. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ  ಅದ್ಯಾವ್ದೋ ನದಿ ಜೋಡಣೆ (ವರದಾ ಹಾಗೂ ಶಾಲ್ಮಲಾ ನದಿ ಇರಬಹುದು) ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಗೆ ಸುಪ್ರಿಮ್ ಕೋರ್ಟ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಮುದ್ರೆ       
 ಒತ್ತಿದ ಸುದ್ದಿ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಸದ್ದುಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಸಹಸ್ರಲಿಂಗ ಹಾಗು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಕೆಲವು ಕಿಲೋಮಿಟರುಗಳಷ್ಟು ಪ್ರದೇಶವನ್ನ 'ಸೇಫ್' ಅಂತ ಗುರುತಿಸದ್ದರೂ, ಅದರ ಪಕ್ಕಾ ವರದಿಗಳು ಇನ್ನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಊರನ್ನ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ನೋವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪನ್ನ ಒಣಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ ಅದು! ಅದ್ಭುತವಾದ ಮಲೆನಾಡನ್ನ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ಇಂಥ ಎಡವಟ್ಟು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಗಳು ನುಂಗಿಹಾಕುತ್ತಿವೆ . ಇಂಥ ಫಲವತ್ತಾದ ಭೂಪ್ರದೆಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಇದೇ ರೀತಿ ಮುಳುಗಿಸಿಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಬರೀ ಈಜಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕಬೇಕಾದೀತು !

ಪೇಟೆ-ಪಟ್ಟಣಗಳೆಲ್ಲ ಅದ್ಯಾಕೋ ಭಾರೀ ಆಕರ್ಷಣೆಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ಮನೆ-ಮಠ -ಜಮೀನು ಮಾರಿಯಾದರೂ ಸರಿ, ಬೆಂಗಳೂರು -ಮುಂಬೈ-ದುಬೈ ಅಂತ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ . ತಪ್ಪು ಯಾರದು? ನಂದಾ ?ಅಥವಾ ನನ್ನಂಥ-ನಿಮ್ಮಂಥ ಯಂಗ್ ಜನರೆಶನ್ನಿಂದಾ ? ಈ ವಿಷಯ ಚರ್ಚಿಸುವಂಥದ್ದು . Have a debate on this subject and you will still come out with winners on either side of it!

ತುಂಬಾ ಸರಳವಾದ ಬದುಕನ್ನ ಯಾಕೋ ಬರಬಾದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆವೇನೋ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳೆಲ್ಲ ಯಾಕೋ ಬರಡಾಗುತ್ತಿವೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ತಿನ್ನುವ ಅನ್ನದ ಬೆಲೆ ಕೂಡ ಪೆಟ್ರೋಲ್ನ ಬೆಲೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಪೈಪೋಟಿಗೆ ಬೀಳದಿದ್ದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು . "ಭಾರತ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ", ಕಣ್ಣು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದಷ್ಟು !


No comments:

Post a Comment